Szukaj na tym blogu

O mnie

Moje zdjęcie

Uzależniona od herbaty miłośniczka psów i kolekcjonerka książek kucharskich, pasjami czytająca kryminały i literaturę skandynawską, a mimo to nie wiedząca gdzie stawiać przecinki.

5 marca 2016

Kartacze

Kartacze - sztandarowe danie kuchni podlaskiej, czy wręcz kuchni kresowej, bo znane są również na Litwie jako "cepeliny" (nazwa "cepeliny" pochodzi od nazwiska niemieckiego konstruktora sterowców von Zeppelina). 
Smakiem przypominają pyzy, lecz różnią się od pyz inną proporcją ziemniaków surowych w stosunku do gotowanych, a także formą i wielkością - kartacze to duże kluski o wrzecionowatym kształcie 
Przygotowując ciasto należy bardzo dobrze odcisnąć surowe ziemniaki, inaczej kluski będą się rozpadać. Bardzo pomocna przy odciskaniu jest zwykła gaza opatrunkowa. 

Składniki:
ciasto
  • 1,5 kg surowych ziemniaków (najlepiej bardzo mącznych o dużej zawartości skrobi),
  • 0,5 kg ugotowanych poprzedniego dnia ziemniaków,
  • 1 jajko,
  • 3 czubate łyżki mąki krupczatki
farsz
  • 0,5 kg mielonej łopatki wieprzowej lub karkówki,
  • 1 duża cebula,
  • 2 ząbki czosnku,
  • sól,
  • pieprz
Do okraszenia: kawałek słoniny, cebula.

Wykonanie:
Przygotowywanie kartaczy rozpocząć od nastawienia osolonej wody w dużym garnku. 
Ugotowane ziemniaki przekręcić przez maszynkę lub przecisnąć przez praskę.
Surowe ziemniaki obrać, zetrzeć na tarce o najdrobniejszych oczkach na papkę (tak jak na placki ziemniaczane) i mocno odcisnąć przez gazę.
Ziemniaczaną miazgę powstałą po odciśnięciu dodać do ugotowanych, zmielonych ziemniaków.
Wymieszać dokładnie oba rodzaje rodzaje ziemniaków, dosypując mąkę oraz wbijając jajko. 
Wyrobić jednolite ciasto (ja robiłam to ręką).
Lekko zwilżonymi dłońmi nabierać porcje ciasta. Rozpłaszczać je na dłoni, tak aby powstał placek z ciasta. 
Każdy placek nadziewać farszem, dokładnie zlepiać formując kulę wielkości piłki od tenisa, a następnie spłaszczać, nadając jej kształt elipsy.
Ukształtowane kartacze wrzucać do garnka na wrzącą wodę. 
Jednorazowo kłaść po 4-5 szt, kluski muszą swobodnie pływać.
Od momentu wrzucenia ich na wrzątek, gotować przez 20-25 minut, na małym ogniu. 
Ugotowane kartacze wyławiać delikatnie łyżką cedzakową z garnka, podawać okraszone skwarkami ze słoniny lub zrumienioną cebulą. 

Przygotowanie farszu:
Cebulę i ząbki czosnku obrać. 
Cebulę zetrzeć na najdrobniejszej tarce, a czosnek przecisnąć przez praskę do zmielonej wieprzowiny. Doprawić do smaku solą i pieprzem, a następnie wszystko bardzo dokładnie wymieszać na jednolitą masę.
Gotowym farszem nadziewać kartacze.

P.S. Wg mnie, dobrym pomysłem byłoby dodanie do farszu namoczonej i odciśniętej kajzerki, tak jak do kotletów mielonych, wtedy farsz byłby mniej zbity i bardziej miękki.
Z pewnością zrobię tak następnym razem,



Źródło: Małgorzata Caprari "Kuchnia kresowa"


Polecam też lasowiackie kacapoły z twarogiem - danie kuchni podkarpackiej




3 komentarze:

  1. Uwielbiam kartacze. To moje ulubione danie. Trochę pracochłonne, ale warto się poświęcić, żeby móc potem delektować się ich smakiem :)

    OdpowiedzUsuń
  2. ale pyszności u Ciebie. Pyzy uwielbiam wiec i z pewnością kartacze by mi smakowały

    OdpowiedzUsuń
  3. Kartacze, choć podlaskie, u nas są bardzo popularne. Nabrałam ochoty na ich przygotowanie po Twoim poście :)

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za odwiedziny i komentarze. Osoby Anonimowe proszę o podpisanie się imieniem lub nickiem.
Pozdrawiam Qualietta